رباعی ۳۲۸

انسان که شه‌ شه است نُه مسند را
آئینهٔ بود ذات شه سرمد را
یعنی که نه حسرت و حسرش ماند
زانگونه که هست اگر شناسد خود را

دیدگاهتان را بنویسید