تو آن خورشید پاییزی نگارا
که زیبا و غمانگیزی نگارا
گلی اما گل گلزار حرمان
که عطر غم به جان ریزی نگارا
**
**
من آن ابرم که بارانم بود غم
من آن دردم که درمانم بود غم
منم اشک و چراغم شعلهی آه
خوراکم خون و مهمانم بود غم