راستی ای¹ بلبله امشب دیگه محشر مِکِنه
ای دفعه‌ی چندمه امشب موژمه² تر مِکِنه
مست مسته مخنه مُستنه³ و مِستنه⁴ دل
لول لوله پیش گل قمپزاشه در مِکِنه
مث⁵ ما افتده چشمش به دوتا عشوه و عور
دره خودشه موکوشه، خودشه خکستر⁶ مِکِنه
به گمونش مرسه هرچه بگه راس یا دُرغ⁷
چشم و گوش بسته یه گل حرفاشه باور مِکِنه
نمدنه⁸ او گلیم امشب از ای مست تره
دره با ناز و قمیش واز اویم ایر خر مِکِنه
چارپن⁹ روز نددن مهلت بیشتر یره‌گر
عوض ماچ موچ و حال ناله و نق سر مِکِنه
نمدنه خاشخاش گل موسم تیغش رسیده
اگه ای دیر بجنبه¹⁰ یکی دیگه مِکِنه
نمدنه پن روز دیگه مزنه باد خزون
تو گوش باغ و گلر۱۱ توخ توخ۱۲ و پریر مِکِنه
برگاشم خاک مشه۱۳ و باد مبره هرجا بخه۱۴
کم کمک باغره۱۵ بی‌زینت و زیور مِکِنه
بعد پاییز و زمستون میه واز۱۶عید و بهار
دیگه دنیایه و تکرار مکرر مِکِنه
مش عماد۱۷ حالش اگر خوب بشه۱۸ شر۱۹ بد نمِکِنه
نه که شر بد نمگه، خوب چپه؟ محشر مِکِنه
واژه‌نامه:
- ای = این.
- موژمه = مژه‌ام را.
- مُستنه = مستانه.
- مِستنه = می‌ستاند.
- مث = مثل.
- خکستر = خاکستر.
- دُرغ = دروغ.
- نمدنه = نمی‌داند.
- چارپن روز = چهار پنج روز.
- بجنبه = بجنبد.
- گلر = گل را.
- توخ توخ = ریز ریز.
- مشه = می‌شود.
- بخه = بخواهد.
- باغِره = باغ را.
- واز = باز.
- مش عماد = مخفف مشهدی عماد.
- بشه = باشد.
- شر = شعر.