پرش به محتوا
گنجوریار
ناصر بخارائی
غزلهای ناصر
ترکیبهای ناصر
قصیدههای ناصر
قطعههای ناصر
مثنوی هدایت نامه
رباعیهای ناصر
سحابی استرآبادی
رباعیات
دیباچه
ردیف الف
ردیف ب
ردیف ت
ردیف ث تا خ
ردیف د
ردیف ر
ردیف ز
ردیف س
ردیف ش
ردیفهای ص تا ق
ردیفهای ک گ
ردیف ل
ردیف م
ردیف ن
ردیف و
ردیف هاء
ردیف ی
نعیم فراشری
دیوان تخیلات
فیضی
غزلیات فیضی
عماد خراسانی
غزلها
ردیف الف
ردیف ب
ردیف ت
ردیف چ
ردیف د
ردیف ر
ردیف ز
ردیف ش
ردیف ق
ردیف ل
ردیف م
ردیف ن
ردیف و
ردیف هاء
ردیف ی
ترکیبها
دو بیتیها
مثنویها
قصیدهها
قطعهها
رباعیها
شعر نو
لهجهٔ محلی
رباعی ۲۶۹
میماند ز پا هستی چون دُرد مرا
هر جا دل صاف آب میخورد مرا
این عقل هراسنده نیامد از پی
عشق بی باک هر کجا بُرد مرا
دیدگاهتان را بنویسید
لغو پاسخ
برای نوشتن دیدگاه باید
وارد بشوید
.
← رباعی ۲۶۸
← رباعی ۲۷۰