لهجهٔ محلی

از بس که جات او بالا بالایۀ خان داداش

تو بهار مویی و بی‌تو زمستونه دُلم

راس گفته کرم داراي عالم زه درم نيس

یره بنشین تا نگاهت بکنم

رفتی به سفر واز مو و دل دیونه رفتم

یره‌گه کار مو و تو دره بالا می‌گیره

میه واز بوی بهشت از نفس باد یره

همه جا روزه وای ملک خراب رفتۀ شَبه

راستی ای بلبله امشب دیگه محشر مکّه