یره‌گه کار مو و تو دره بالا می‌گیره
ذره ذره دره عشقت تو دلم جا می‌گیره
روز اول به خودم گفتم ایم۲ مثل بقى۳
حالا کم کم می‌بینم کار دره۴ بالا می‌گیره
چن۵ شبه واز مث بیس سال پیش از ای مرغ دلم
تو زمستون بهنه‌ی۶ سبزه و صحرا می‌گیره
چن‌شبه واز مودوزم ۷ چشهامه تا صبحه ۸ به چخت ۹
یا به بک سم۱۰، بیخودی مات ممنه۱۱ را می‌گیره
تا سحر جل۱۲ مزنم۱۳ خواب به سراغم نمیه۱۴
هی دلم مثل بچه بهنه‌ی بی‌جا می‌گیره
موگومش۱۵ هرچی که مرگت چیه کوفتی! نمگه۱۶
عوضش نق مزنه۱۷ ذکر خدایا می‌گیره
پیری و معرکه‌گیری که مگن کار مویه۱۸
دفتر عمر دره صفحه‌ی پینجاه می‌گیره
او که عاشق شده پنهون مکنه۱۹ مثل اوبه۲۰
که سوار شتر و پوشتشه۲۱ دُولا می‌گیره
کتا۲۲ کردن دامنار تا ببخ رون مشتی عماد
دیگه مجنون توی خواب دامن لیلا می‌گیره
واژه‌نامه:
- یره‌گه = عزیزم، جانم.
- ایَم = این هم.
- بقى = بقیه، دیگران.
- دِرِة = داره، دارد.
- چن = چند.
- بَهنِه‌ی = بهانه.
- مودوَرم = می‌دوزم.
- صبحه = صبح.
- چخت = سقف.
- سم = سمت، سو.
- ممنه = میمانه، می‌ماند.
- جل = وول.
- مزنم = می‌زنم.
- نمیه = نمی‌آید.
- موگومش = می‌گویمش، میگمش.
- نِمِگه = نمیگه، نمی‌گوید.
- مِزِنه = می‌زند.
- مُویه = منه، من هست.
- مِکِنه = می‌کند.
- اوبه = او هست.
- پوشتشه = پشتش را.
- کتا = کوتاه.