ردیف الف

به‌کوی بی‌نشانی عزم سیر است و سفر ما را

نازک دلیم و حادثه در جستجوی ما

روشن شد از فروغ رخ، شام تار ما

گرچه در خاک برم درد تمنای تو را

چه خوشبویی، چه خوشبویی بهارا

نوبهار آمد و شد موسم شیدایی ما

بعد از این رحم مکن بر دل دیوانۀ ما

مادر از بهر غم و رنج جهان زاد مرا

رسید شعله بر افلاک ز آشیانۀ ما

امشب ای جام به دست آر دل کافر ما

ای دل تو ندانستی قدر گل و بستان را

تا به کی گویم که یار آید، قرار آید مرا

عمر گرامی رفت بر سر پندارها

عاشق زارم و بر خویش نبندم این را

دیگر امید نیست که بینیم یار را

ای نسیم سحر ای ناز و قرنفل تو بیا

خصم اهل حال دیدم دهر بی‌بنیاد را

بی‌تو از کام نمانده است به جز نام مرا