هوس

نرگس مست تو نازم راستی را کرد کاری

از خزان آرزوئی ساخت روح‌افزا بهاری

*

*

تو درِ باغی ز نو بر دشت حرمان باز کردی

حیف تا دیدم تو را چون خواب خوش‌ پرواز کردی

*

*

بود گرم جلوه و آشوب و ناز آنجا نگاری

لیک در چشم من از دیدار وی خورد خاری

*

*

تا چه کردی کاین دل دیوانه‌ام را رام کردی

بار دیگر عاشقم کردی و بی‌آرام کردی

*

*

باز تا قصد چه بازی با منت باشد خدا را

آتش بیداد تو جُست از کجا دامان ما را؟

*

*

دانم این ره را چه پایانست و این شب را چه حرمان

دانم این غم را چه آشوبست و این یم را چه توفان

*

*

عشق می‌خواهی ز من؟ ترسم تو این عالم ندانی

ساق‌هایی طرفه داری ترسم اندر ره بمانی

*

*

پاکبازی، با دلی چون کوه و دریا خواهد این غم

تا از این غم لذتی یابد گرامی‌تر ز عالم

*

*

این عطش را قیمت از عمر ابد افزون‌تر آمد

تشنه‌اش تن زد، سرابی هم گرش در منظر آمد

*

*

اینجنین سوزی بیاید، تا نسیم باغ هستی

جانی اندر اهتزاز آرد سری در شور و مستی

*

*

از هوس بگذر که از خون کسی بگذر ندارد

این درخت سبز غیر از ناامیدی بر ندارد

*

*