نصیحتی است که باید همیشه یاد کنید
چو غم زیاد شود باده را زیاد کنید
به دور جام بکوشید و صحبت دف و چنگ
ز بیوفایی دور زمانه یاد کنید
بهار آید و باید به شهر عیش شدن
برای این سفر از باده فکر زاد کنید
شراب کهنه دوای غم کهن باشد
به گوشهای چمنی دل به باده شاد کنید
چو دور چرخ و فلک بر مرادتان گردید
خوش است یاد حریفان نامراد کنید
وفای دهر چو دانید، تا به چند جفا؟
وفا کنید و جهان پر ز عدل و داد کنید
دلش به راه عزیزان دگر ز دست برفت
ترحمی پس از این بر دل عماد کنید