راستی ای بلبله امشب دیگه محشر مکّه
ای دفعهی چنده امشب مومژه تر مکّه
مست مسته مخنه مُستنه و مستنه دل
لول لوله پیش گل قمپزاشه در مکّه
مث ما افته چشمنش به دوتا عشوه و عور
دره خودشه موکوشه، خودشه خکستر مکّه
به گمونش مرسه هرچه بگه راس یا دُوغ
چشم و گوش بسته یه گل حرفاشه باور مکّه
نمدنه او گیلیم امشب از ای مست تره
دره با ناز و قمیش واز اویم ایر خر مکّه
چارپن روز نددن مهلت بیشتر یزهگر
عوض ماج موج و حال ناله و نق سر مکّه
نمدنه خاشخاش گل موسم تیفش رسیده
اگه ای دیر بجنبه یکی دیگه مکّه
نمدنه پن روز دیگه مزنه باد خزون
تو گوش باغ و گلز توخ توخ و پریر مکّه
برگاشم خاک مشه و باد میره هرجا بخه
کم کمک باغره بیزینت و زیور مکّه
بعد پاییز و زمستون میه واز عید و بهار
دیگه دنیایه و تکرار مکرر مکّه
مش عماد حالش اگر خوب بشه شر بد نمگه
نه که شر بد نمگه، خوب چپه؟ محشر مکّه
واژهنامه:
ای = این.
مومژه = مو، مژه و…
مُستنه = مستانه.
مستنه = میگیرد.
مث = مثل.
خکستر = خاکستر.
دُوغ = دروغ.
نمدنه = نمیداند.
چارپن روز = چهار پنج روز.
بجنبه = بجنبد.
گلز = گل را.
توخ توخ = ریز ریز.
مشه = میشود.
بخه = بخواهد.
باغره = باغ را.
واز = باز.
مش عماد = مخفف مشهدی عماد.
بشه = باشد.
شر = شعر.