-
غزل ۶۴۰
ای ز ما وصف تو در مستی خیال انگیختن
-
قصههای ناتمام
افتاده آتش به جانم
-
خواب پریده
حیف است با جوانی کوته چو شام وصل
-
صبح
خندان و سر به پیش، فسونبار و دلفریب
-
تنهایی
شادیکُش و چیرهدست و پنهانگیر
-
سحرگاه
لطف سحر به جان شب آمیخت
-
ماجرای نیمشب
شب فروهشته بود چادر خویش
-
خاور
باد خم کرده گلبوتهها را
-
جانانه
ای نازنین دردانه، ای جانانه جانام
-
دریاچهٔ رضائیه
در این دریاچۀ زیبا که از حسن است دریایی
-
ستم
چند ای جان، غم همصحبتی بیخردان
-
با که گویم
کاشکی این راه را پایان نبود
-
پریشان
نه ترکم کن نه با کس واگذارم
-
سرود
مجلس ما را ندارد پادشاه
-
فلک داد
شب آمد شب که گرد غم پاشد
-
بویی از آن بوستان
عشق آن باشد که خویش هیچ انگاشتن
-
دوش
چه گویم، چسان بیتو بگشت دوش
-
ابر رحمت
دمم را جز غم و حسرت نباشد همدمی دیگر
-
دوش
نمیشد کاشکی دیشب سحر شب
-
سر به گریبان
برو ای دوست که ما دست به دامان خودیم
-
ذکر
خورشید من و ماه و ثریای منی تو
-
بانگ نای
دوش چون شد گرم بزم عاشقان
-
آخرین قطرهها
آخرین قطرههای اشکم دوش
-
قهر
چندی است تند، میگذریم از کنار هم
-
ای روی تو راحت دل من
ای شیشۀ عمر و ساغر من
-
یار ما
آنکه ما را دل ببود در دام او
-
[سیاه مست]
گردم سیاه مست ز می تا چو بیهشان
-
سوگند
به نامت، این نوازشگرترین آهنگ در گوشم
-
سرگردانی
بیهوده چرا به فلک حیرانی
-
آخرین بار
آن روز فارغ گشتم از رنج
-
بی تو
آن جام منی که غم ز جانم میبرد
-
بر سبزه بخفت
دیشب من و دلدار ز می مست و خراب
-
سرگذشت
ای خوشتر از نکویی و زیباتر از جمال
-
ای آتش مکافات
در عاشقی نکردیم، الحق که هیچ کاری
-
باز هم
دست من بند است در گل، فرصتی ای خار و پای
-
ای خوش آن روز
ای خوش آن روز که دل مونس جانانی بود
-
من آن شبها کجا بودم
من آن شبها کجا بودم؟ فراز کهکشان بودم؟
-
پیرانه سر
جام می تا زان پریپیکر گرفتم
-
مرگ
مرگ پی راه حل مسئلهٔ عمر
-
غم
غم چیست که خانه در دل من سازد
-
فروتنی
من خاک پای آن گل نازم که باشدش
-
آشتی
آشتی کرد با من نگارم
-
صدای عشق
ای مردم چشم صفا را روشنایی
-
مناجات
ای همه سرسبزی گلزار من
-
درد سر بود عمرم
شرح حرمان ما مختصر نیست
-
دزد و شاه
من ندانم چه بودم و چه شدم
-
دل من
دل بیهر گلی نمیسپارم من
-
پیری
روزی که دختران و زنان جوان تو را
-
ابر
بنگر که میان توده ابر
-
امشب تو باش
شعر روان و شور و شر هست
-
پس از نُه سال
پس از نه سال دوری نازنینی
-
تجلیل در انجمن قلم
بوالحسن! دیگر چه خواهی مجلس تحلیل و جشن
-
رنج بیشتر
گفتم چه شد که چرخ به من سازگار شد؟
-
بهار
گرچه دگرباره بهار آمده
-
برق
قطع کردند برق ما را باز
-
گل دیوانگی
گوشکن تا گویمت ای جان که عشق
-
نصیحت به فرزند (نداشتهٔ) خویش
ای نافرومده به گیتی، پسرم
-
پاسخ به یک نامه
خود سروری است اینکه مرا سرور عزیز
-
حق
عزیز نازنین باز یساحق
-
حسب حال
قلم را هر زمان خواهم گذارم
-
کاش
آن همه شور و شوق چون میرفت
-
خوشترین آهنگ
کاش چون دیروز، امروز ای حبیب
-
یک قطره خون
سحر بارید ابر و باغ تر شد
-
روزی در کیلان
اندکی دورتر از جمعم و دارم به کنار
-
نیاز
ما به درگاه تو با بخت سیاه آمدهایم
-
در سوک بهار
نبخشیده گیتی به کس زیبهایی
-
عدل
گویند کسان عدالتی هست
-
بساط فراهم
رسیده کار به مویی میان ما و جنون
-
طوطی
طوطی نازم، چرا از کلهی من پر کشیدی
-
کاری چنین بزرگ
آوخ که هرچه داشتم از من فلک ربود
-
تاب و مهتاب
آنکه را رفت ز کف هرچه که داشت
-
مدح نسیان
گهی یادم رود بودم کجا دوش
-
افسانه و خواب
کار بگذشت ز پیمان و به پیمانه کشید
-
معما
اگر خودکامه باشی یا که ناکام
-
اهل عالم
اهل عالم چو نیک درنگی
-
بی مایه فطری است
گر گرسنه خسی همه عالم ز تو سیر است
-
هوس
از کویت ای سستپیمان جز رفتنم نیست چاره
-
بهانه
دنیا و آخرت به قمار تو باختیم
-
طبابت و موج نو
دوفن باشد که اهل ملک دارا
-
بادافره
شد فصل بهار ای گل و هنگام تماشا
-
برای دفتر شعرم
برآن سرم که دگرباره با بهانهی شعر
-
مریم
گفت اگر در همه عالم سر یک نیشتر است
-
بلا آباد
بگسستن از زنجیر غم، دشوار میداند دلم
-
سفر کرمان
بعد یک انتظار طولانی
-
رامشگر
یکی مهپاره رامشگر که در رقص
-
هدیه
هدیهای گرچه سخت ناچیز است
-
سخن تازه
ای که از من سخنی تازه تو را هست هوس
-
خوب دردی
ز سرد و گرم گیتی حاصل من
-
شب هجر
گر گناه است و اگر نیست مرا باده بیار
-
تو و من
تو آن خورشید پاییزی نگارا
-
به تو تقدیم
به تو کز نوع خویش ممتازی
-
شیرین
گرچه شیرین دهان بسیارند
-
تویی که …
دگر رهم شده بیدار چشم بخت امشب
-
خیابان
شنیدهام که خراسانیان صفا کردند
-
نفرین به ما اگر
نفرین به ما ز تفرقه و ما و من اگر
-
به صدامها
تو کیستی، تو چیستی؟
-
مرگ رهی
بیوکم باز کفتار اجل برد
-
اشکی بفشانیم
تا سیل نزاییده ز رگبار حوادث
-
باز داغی تازه دارد دل
باز داغی تازه دارد دل
-
ماجرای لاله
لالهای بودیم و سر برداشتیم
-
سفر کرده
بیوکم، نازنینم، مهربانم